Nietoperze i echolokacja
Ssaki prowadzące przeważnie nocny styl życia. U Słowian siał niepokój, w Starożytnym Rzymie natomiast odpędzał nieszczęścia. Ciekawe i na pewno specyficzne stworzenie, jak wiemy zwisa głową w dół oraz posługuje się echolokacją by orientować się w ciemności. Dopiero w 1941 roku stwierdzono, że nietoperze żyją w świecie dźwięku, zresztą później odkryto to również u innych ssaków, ptaków czy też ryb. Nietoperze emitują ultradźwięki, które rozchodzą się koliście od jego głowy, po czym wracają i informują go o otoczeniu dookoła niego. Różnica czasowa między odbiorem odbić świadczy o kierunku ruchu ofiary, a siła odbitych wibracji o odległości. Niektóre nietoperze potrafią wytworzyć nawet od 120 do 210 kHz. Chcąc uzyskać dokładną informację o swoim celu emituje 15-50 impulsów na sekundę. Badacze zajmujący się nietoperzami są nazywani „chiropterologami”, ich praca podobna jest do pracy ornitologów również identyfikują te stworzenia po dźwiękach jakie wydają. Dzięki temu, nie ma potrzeby łapania ich, co jest niemożliwe. Echolokacja i postęp nauki daje nowe możliwość by badać te interesujące ssaki, powstały urządzenia które pozwalają poznać ich styl życia i nawyki.